นอนกรน Secrets
อาการนอนกรนเป็นปัญหาการนอนหลับที่พบได้บ่อย เสียงกรนนอกจากก่อความรำคาญแก่ผู้ที่นอนด้วยแล้วยังทำให้เกิดความผิดปกติกับร่างกายผู้ป่วยมากมาย เช่น อ่อนเพลียตอนกลางวัน ประสิทธิภาพในการคิด จดจำ ทำงานด้อยลง มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคความดันโลหิตสูง โรคหัวใจและหลอดเลือด รวมทั้งหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หากมีอาการนอนกรนหรือสงสัยว่ามีภาวะหยุดหายใจขณะนอน ควรรีบทำการวินิจฉัย ประเมินระดับความรุนแรงและพิจารณาแนวทางการรักษาที่เหมาะสม จะช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคต่าง ๆ และจะทำให้ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นภาวะหยุดหายใจขณะหลับ คือ ภาวะที่ช่องทางเดินหายใจของเราเกิดการอุดกั้นแบบสมบูรณ์ จนทำให้ไม่สามารถหายใจเอาอากาศเข้าสู่ร่างกายได้
โครงสร้างทางกายภาพของทางเดินหายใจ: ทางเดินหายใจแคบ ต่อมทอลซินหรือต่อมอดีนอยด์โตอาจขัดขวางทางเดินหายใจ ทำให้นอนกรน ผนังกั้นจมูกคดหรืออาการคัดจมูกเรื้อรังเพิ่มความเสี่ยงในการนอนกรนเช่นกัน
จำเป็นต้องเข้ารับการตรวจอะไรเพิ่มเติมหรือไม่
โรคหยุดหายใจขณะหลับชนิดอุดกั้น รักษาด้วยวิธีไหนบ้าง
นพ. เกษม สิริธนกุล ความชำนาญเฉพาะทาง อายุรศาสตร์ อนุสาขา อายุรศาสตร์เวชบำบัดวิกฤต
ลดน้ำหนัก ในผู้ที่มีภาวะอ้วน เนื่องจากการสะสมไขมันรอบๆ คอ ทำให้ทางเดินหายใจแคบลง
- การผ่าตัดบริเวณโคนลิ้น เช่น การใช้คลื่นความถี่วิทยุเพื่อลดขนาดของลิ้น หรือการผ่าตัดดึงขากรรไกรล่างบางส่วนมาด้านหน้า วิธีนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีปัญหาอุดกั้นบริเวณโคนลิ้น
การสวมเครื่องครอบฟัน เพื่อเปิดช่องทางเดินหายใจ แต่ผู้ป่วยอาจรู้สึกปวดหน้า ปวดกราม ร่างกายผลิตน้ำลายออกมามากเกินไป หรือปากแห้ง
การตรวจวินิจฉัยการนอนกรน click here มีกี่วิธี และมีวิธีตรวจอาการนอนกรนอย่างไร?
เมื่อมีการขยายตัวของต่อมทอนซิล อาจทำให้ทางเดินหายใจแคบลงและทำให้เกิดการนอนกรน โดยเฉพาะในเด็กที่มีต่อมทอนซิลโต
โรคทางพันธุกรรม จากพ่อแม่สู่ลูกที่ต้องระวัง ไวรัสโรต้า วายร้ายใกล้ตัว ที่พ่อ-แม่ต้องระวัง การสวมหน้ากากอนามัยในเด็ก โรคไตในเด็ก เรื่องไม่เล็กที่พ่อแม่ควรรู้ นอนกรน อันตรายแค่ไหน?
หากผู้ที่นอนกรนแบบธรรมดาข้างต้น มีอาการแย่ลง คือกล้ามเนื้อในช่องคอมีการหย่อนตัวลงมากขึ้น ช่องทางเดินหายใจที่ตีบแคบ ก็จะแคบลงมาจนปิดสนิท!!
สำหรับการตรวจในช่วงแรก เจ้าหน้าที่จะเริ่มจากการวัดขนาดศีรษะของผู้เข้ารับการตรวจเพื่อติดตั้งอุปกรณ์วัดคลื่นสมองสำหรับตรวจสอบการนอนระดับลึกโดยจะติดไว้บริเวณศรีษะ ใต้หางตา และหน้าอก ติดเครื่องตรวจสอบภาวะการหยุดหายใจขณะหลับที่จมูก ติดไมโครโฟนเพื่อวัดระดับความดังของเสียงกรนบริเวณคอ และติดอุปกรณ์วัดออกซิเจนในเลือดที่ปลายนิ้วเพื่อวัดระดับออกซิเจน ซึ่งสัญญานจากการทำงานของเครื่องมือต่างๆ นี้จะถูกส่งไปประมวลผลในห้องควบคุมและสังเกตอาการตลอดเวลา